Chronicles of Primordial Wars

Bölüm 150: Yelken açmak

Çeviren: Idontreallycare

İnsanlar kabileyi gözlemleseydi sanki hiçbir şey değişmemiş gibi görünürdü. Ancak yakından bakıldığında sessizce meydana gelen birçok değişikliği fark etmek zor değildi. Ve böylece herkes bir kez daha bir araya toplandığında neredeyse hiçbir şeyin aynı olmadığını şaşkınlıkla fark ettiler.

Örneğin, aralarında şefin de bulunduğu birkaç yaşlı silüetin nehir kenarında gezindiği görüldü. Bu durum dağın eteğinde yaşayanlarda merak uyandırdı. Öyle ki, balık tutma zamanı olmadığında bile koşup onları gözlemliyorlardı.

Böylece çok geçmeden kabile üyeleri özgür olduklarında nehre gitme alışkanlığını edindiler. Belki kabilenin önde gelen bir üyesiyle karşılaşıp hayat hakkında konuşabilirlerdi?

Ek olarak, dağın üst kısmında yaşayanlar, huysuz yaşlıların Shao Xuan'a oldukça dostane davrandıklarını keşfettiler! Bu inanamadıkları bir şeydi!

Dahası, iki takım liderinin Shao Xuan'a bakışı son derece tuhaftı.

Ancak yine de herkesi şaşkına çeviren bir konu vardı. Yağmur mevsimi boyunca kabilenin bazı önemli üyeleri her gün yağmura göğüs gererek nehre gidiyorlardı; bu geçmişte hiç yaşanmamış bir şeydi. Birbirini takip eden her neslin hikayeleri sayesinde kabilenin insanları nehirden korkar hale geldi. Her ne kadar son birkaç yılda balık avlama nedeniyle insanların nehre dair algısı biraz iyileşse de bu, yaşlıların oraya koşmasına neden olmaz, değil mi?

Şüpheli insanlar şüphe etmeye devam ederken, umutlu insanlar umut etmeye devam etti.

Bu yıl odak ve planlama tamamen yağmur mevsimi içindi.

Shao Xuan'ın on altıncı yılı ilerledikçe kabilenin önemli üyeleri sinir ve heyecan nedeniyle uykusuzluk çekmeye başladı. Planı tartışmak ve yapılması gereken herhangi bir değişiklik olup olmadığını görmek için her gün bir araya geliyorlardı.

Kabilenin bazı üyeleri odun arama, tekne yapma ve yelken dokuma görevlerini üstlendiler. Bunları tamamlarken halkı karanlıkta tutmak giderek zorlaştı.

Şaman nihayet tören sırasında tüm kabileye plan hakkında bilgi verdi. Bu durum herkesin uzun süre hararetli tartışmalara girmesine neden oldu; yağmur sezonunun başlangıcından sonuna kadar Shao Xuan kabile üyeleri tarafından sık sık durduruldu ve soru yağmuruna tutuldu.

Kabiledeki herkesin güçlü bir beklenti duygusu vardı. Pek çok kişi Şamanın tüm sözlerini anlamasa da bu onların atmosfere kapılmalarına engel olmadı.

Nihayet bol ve şiddetli yağışlarla yağmur mevsimi geldi. Nehrin hegemonları büyük gruplar halinde ortaya çıktılar ve akıntıya karşı yüzerken sonsuzmuş gibi görünüyordu. Odun yiyen böcekler de yavaş yavaş yok oldu ve onlarla birlikte akıntıya karşı dev hayvanları takip eden diğer birçok canlı da gitti. Ancak iki yuvarlak ay tutulduğunda geri döneceklerdi. Bir süre kurbağaları takip ederek ortaya çıkan, sonra başka bir yere kaybolanlar da vardı.

Ve bu sefer Shao Xuan, yağmur mevsiminin sona ermesi ile iki ayın yola çıkıp yeniden bir araya gelmesi arasındaki süreyi değerlendirdi.

Yağmur mevsiminin sona erdiği gün kabilenin her üyesi dağdan aşağı indi. Yaşlısından çocuğuna, dağın zirvesinden eteğine kadar herkes işini bırakıp Zafer Yolu'nda toplanıp izledi.

"Çıkar şunu." dedi Şaman, dağın zirvesinde dururken.

Ao ve iki takım lideri, birkaç güçlü savaşçıyla birlikte dikkatli ve ciddi bir şekilde kanoyu dışarı çıkardılar.

Kano bir iğ şeklindeydi. On metre uzunluğundaydı ve en geniş yeri neredeyse üç metreydi. Chacha'nın içeride dinlenebilmesi için burayı o kadar büyütmüşlerdi ki; Eğer sadece Shao Xuan biniyor olsaydı kanonun bu kadar büyük olmasına gerek kalmazdı.

Teknenin yapımında kullanılan ahşap, avcı ekiplerinin dışarıdan birçok farklı tür getirmesinin ardından Shao Xuan tarafından seçilmişti. Ağaç türü seçildikten sonra en iyi, en tatmin edici ağacı aramaya çıktılar.

Kano daha sonra Shao Xuan ve aralarında Eski Ke'nin de bulunduğu kabilenin en iyi taş ustalarından bazıları tarafından yapıldı. Önce ağacı kestiler, ardından ortasını oyarak geniş ama çevik bir gemi ortaya çıkardılar.
This process was relatively straightforward, yet it was difficult to make sure it was entirely leak free and wouldn’t capsize in the wind.

The design blueprint was also personally drawn by Shao Xuan. He had consulted with the elderly warriors while drawing; they might not understand canoes, but they were knowledgeable regarding useful techniques to cross the river. Shao Xuan had used these suggestions and altered his original plans.

With the completion of the design, the stone crafters got to work, chopping down many trees to practice their skills. Since wooden tools were not the same as stone tools, they didn’t dare to carelessly start on the canoe. Only after they grasped the fundamentals and a few tricks of the trade, did they feel comfortable enough to start.

The canoe wasn’t considered heavy to the tribe’s totem warriors. On a regular day, they would carry stones without any problem, how could carrying wood be any harder?

Ancak bu olayın kabile için önemini göstermek amacıyla, kanoyu dağdan aşağı taşımak için birkaç üst düzey totem savaşçısı gönderildi ve bu da ciddi bir ritüel atmosferi yarattı.

Shao Xuan sat cross legged as the Shaman drew on his face. Just like the warriors, this was considered a blessing of sorts. The Shaman had even drawn pictures on Chacha’s leg that resembled the giant eagle’s found at Eagle Mountain.

Şaman çizimleri bitirdikten sonra Shao Xuan ateş çukuruna saygılarını sundu ve ardından totem savaşçılarıyla birlikte Zafer Yolu'ndan kanoya doğru yürüdü. Chacha directly shot up in the sky, and flew ahead.

The Shaman and the elders could be seen behind the canoe, their faces displaying a wide range of emotions. Bazıları heyecanlı görünüyordu ve diğerleri endişeli görünüyordu, bazı yaşlılar huzurlu görünüyordu ama hiçbiri yüz kaslarının seğirmesini kontrol edemiyordu, bu da kalplerinin gerçekte herhangi bir huzur hissetmediğini gösteriyordu. This was something that the ancestors had always desired, how can they be calm?

Along this route, the spectators too gathered behind the canoe, following its movement. Yetişkinler çocuklarını getirmişti ve engelli insanlar koltuk değnekleriyle topallayarak birbirlerine yapışırken etraflarındakilerin yardım etmesine neden oluyordu.

Together, they sang the “Hunting Song” and the “Prayer Song”. Başlangıçta sadece üst dağdakiler şarkı söylüyordu ama çok geçmeden aşağı dağdakiler de onlara katıldı. Bütün kabilenin hassas, yaşlı, keskin ya da kaba sesleri aynı ritimle havada yankılanıyor, aynı şarkıyı söylüyordu. For them, singing represented how they felt at this moment in time.

The majority of the tribe weren’t adept at showing their emotions or thoughts, so singing allowed them a medium to do so.

Genellikle Av Şarkısı sabırsız, öldürücü bir havayı ortaya çıkarıyordu, bu kez ilk kez korkusuzluk ve umut duygusunu da beraberinde taşıyordu.

And so, on this day, the whole tribe had collectively gathered to send Shao Xuan off.

Nehrin diğer tarafında ne vardı? They didn’t know and had never attempted to find out. In the eyes of many, Shao Xuan’s actions were admirable, but they didn’t believe he would be able to safely cross. Bu nehir gerçekten çok tehlikeliydi! Çok şiddetli!

After the canoe had been delivered down the mountain, Ao’s group had carefully pushed it into the river.

The boat that they had crafted could be classified as a double outrigger canoe.

Its name came from the miniature boat like structures on either side of the canoe. Shao Xuan had designed it like that to provide extra support; he had seen it during a vacation abroad in his past life.

With this design, the canoe could overcome the risk of capsizing due to the fierce winds. Furthermore, the canoe had the advantage of being lightweight. Back in his previous world, this boat was used for long distance travel and transportation.

The sail was also an important part of the boat, helping the boat navigate through the waters. This sail was woven from a combination of tree leaves and vines. These flexible yet sturdy vines were discovered in the hunting grounds and sent to the finest weavers to create a triangular sail.
In the eyes of the Shaman, these kinds of materials with unpredictable uses should be collected, the more the better. However, those vines were were truly difficult to find, and in the end, they could only find two chunks. One of those chunks had been used to weave the sail, while the other one was set as a reserve. With only one in reserve, they didn’t know if it would be enough.

In his past life, Shao Xuan had learnt that this kind of boat could sail for more than 200 kilometers a day. However, in this world, he wasn’t too sure how far he could go with the different conditions.

Shao Xuan yan destekleri ana kanoya bağlamaya devam etti, her köşeyi bucak inceleyerek ihtiyacı olan her şeyi getirip getirmediğini kontrol etti. When he was finished, he looked back towards the shore.

Caesar was carrying Old Ke as he stood on the shore, observing Shao Xuan and the descending Chacha. Caesar was whimpering as he too wanted to follow after the pair, but Shao Xuan simply couldn’t bring him along. If they encounter any dangers in the river, Shao Xuan could escape along with Chacha, but Caesar couldn’t.

Had Chacha been the same size as the giant eagles at Eagle Mountain, he could’ve brought a couple of people along. Ne yazık ki henüz çok küçüktü.

"Güle güle. Ben gidiyorum." Shao Xuan said to the shore as he cupped his hands in farewell.

Under the direction of the Shaman, everyone followed in his manner as they too mimicked Shao Xuan’s actions. This was, in the past million years, something never seen before.

For the members of the tribe, Shao Xuan was their sole hope. If he did not succeed, then how much longer would they have to wait until they could try again? No one knew, perhaps even after a thousand years, nothing would change.

With a pull of the sail, the wind filled it and the canoe launched out.

Yelken inanılmaz derecede büyüktü. If it wasn’t for the totem’s power, Shao Xuan might not be able to operate it.

Chacha, bu serseri! Standing inside the canoe, he curiously looked around both sides. Onun için bu son derece yeni bir deneyimdi. To think that he could be able to stand on water!

However, despite being such a big ship, compared to Chacha, it was still considered small. Hareket edemiyordu, en iyi ihtimalle Shao Xuan'ın söylediği yöne doğru tekrar uçmadan önce yalnızca bir süre hareketsiz kalabiliyordu. The sky truly had more freedom, and when he tired of flying, he could return back to the canoe to rest.

On the shore, the tribe continued to sing the prayer song together.

Shao Xuan turned his head, looking back as the people on the shore grew smaller and smaller. Dağdaki evler giderek daha puslu hale geldi ve su nihayet gökyüzüne değdiğinde hayatının sekiz yılını geçirdiği dağ giderek daha da sönükleşti.

Other than the howling of the wind, all else was quiet.

Looking towards the direction of the sun, feeling the changes in the wind, Shao Xuan adjusted his sails, heading towards the unknown.