Chronicles of Primordial Wars

CoPW 154 – Coşku

Çeviren: Jon

Burası birçok timsahla doluydu. Looking at them all, Shao Xuan thought of the scratches he had seen on the stones when he first landed.

However, these frightful looking beasts appeared to live harmoniously with the people of the tribe.

Shao Xuan'ın fark ettiği en tuhaf şey, kabile halkının gözlerinin sanki hiçbir duygudan yoksunmuş gibi soğuk ve mesafeli görünmesiydi. This fierce, evil feeling felt very similar to that emitted by the crocodiles.

Onlar insan mıydı? Veya timsahlar?

In this world, Shao Xuan had only seen people from his tribe. He had lived his days on the other side of the river, so he had hardly any understanding about this world. Atalarının geride bıraktığı hayvan postu parşömenlerine bakmış olmasına rağmen, onların anlatımlarının çoğu ayrıntılı değildi ve bu da diğerlerinin kendi başlarına çözmeleri gereken çok şey bırakıyordu.

Shao Xuan could only rely on his own eyes to see what the world was actually like outside his tribe.

Chacha didn’t fly in the sky since Fu Shi had explained that the people of his tribe were extremely vigilant towards birds. And so, until they received permission from the tribe they were advised not to fly or they might be attacked.

Due to this, Chacha could only follow behind, taking one step at a time.

The surroundings were littered with small resting crocodiles. As Shao Xuan and Chacha came closer, they would quickly dash back into the pools of water.

Shao Xuan'ın timsahlara baktığını gören Fu Shi, "Değerli balıklarımız yabancılara karşı her zaman dikkatlidir. Şans eseri, büyük balıklar çoktan gitti, sadece küçükleri geride bıraktı. Aksi takdirde, daha da dikkatli olmanız gerekir. Dışarı çıkmak veya etrafta dolaşmak istiyorsanız, bir kabile üyesinin size eşlik etmesi gerekir, yoksa muhtemelen saldırıya uğrarsınız."

Fu Shi told Shao Xuan that they had to be cautious when dealing with the crocodiles, to make sure they don’t infuriate them.

Listening to Fu Shi’s explanation, Shao Xuan felt relieved. Thankfully, these people weren’t crocodiles, but rather they lived harmoniously with these creatures, calling them their “treasured fish”. From this, it could be seen how important the crocodiles are to the tribe.

Shao Xuan warned Chacha not to treat these small crocodiles as food, or else the tribe would disapprove, or even attack them.

Like the tribe’s people, the crocodiles were also split into two kinds. One had tan eyes with dark brown scales down their back, with a lightly yellow belly. The color on these younger creatures was a bit dull, since they lacked concentration. The other kind of crocodiles had black spot patterns all over. Even if they were younger, the scales on their back were extremely visible, and they grew a horn on their head. This was something that Shao Xuan had never seen before, not even in his previous life.

The tan eyed crocodiles seemed to have a vicious temperament since they always looked like they wanted to attack. They also grew much bulkier than the brown eyed crocodiles. If an outsider was carelessly walking around the tribe and came across these creatures, the crocodile would take the initiative to attack.

Ancak kahverengi gözlü timsah, daha detaylı pullara sahip olup, emsallerine göre daha yumuşak bir mizaca sahipti ve kabilenin kahverengi gözlü üyelerine benziyordu.

It looked like the tribe worshipped these animals.

Shao Xuan kept the words that Fu Shi had told him in his heart. Right now, the bigger crocodiles weren’t here, but they would return quickly. In such a strange place, not paying attention could lead to death.

Looking at the crocodiles, Shao Xuan recalled the move Chen Jia had pulled on him. Wasn’t it just like a crocodile’s “death roll”?

As they entered the central area of the tribe, instead of bringing Shao Xuan to his house, Fu Shi first found the chief.

Everyone soon knew of their arrival as the information quickly spread around the tribe.

Many people gathered outside the chief’s house as they curiously looked at Shao Xuan and Chacha. However, their eyes still appeared icy, making Chacha shake his wings, wishing he could fly away. Luckily, Shao Xuan noticed it and managed to placate him.

Fan Mu, the chief, was a middle aged man with tan eyes. While observing Shao Xuan, he gave off a vibe similar to that of the beasts in the forest; one that oppressed everything standing in his path.
"Kabilene hoş geldiniz." Fan Mu selamladı.

En ufak bir dostluk belirtisi yoktu. Elbette gülümsememek iyiydi çünkü Fu Shi'nin yüzündeki sürekli "gülümseme"den daha iyiydi.

"Ateşli Boynuzlar kabilesi, Shao Xuan." Shao Xuan resmen kendini tanıttı. Kabileden ayrılmadan hemen önce kendisini Şaman'a tanıtmanın en iyi yolunu tartışmıştı.

"Adı Chacha. Arkadaşım çok uzun süredir ayakta duruyor ve uçmak için can atıyor. Umarım şef bir süreliğine buna izin verir." Shao Xuan devam etti.

"Yapabilir." Fan Mu karşılık verdi ve yan taraftaki insanlara Chacha'ya saldırmamalarını, aynı zamanda onu yakından takip etmelerini söylemek için döndü.

Chacha uçup gider gitmez Shao Xuan, Fan Mu'yu merdivenlerden yukarı doğru takip etti.

Odanın içinde şeften birkaç yaş büyük görünen koyu kahverengi gözlü bir kişi duruyordu.

“Bu bizim kabilemizin Şamanı.” Fan Mu tanıtıldı.

"Merhaba, ben Alevli Boynuzlar kabilesinden Shao Xuan."

“Davulcu kabilesine hoş geldiniz.” Şaman biraz gülümseyerek Shao Xuan'ın daha hoş karşılandığını söyledi.

Her ne kadar bu sözler şef tarafından da söylenmiş olsa da Şamanın ağzından çıktığında çok daha rahatlamıştı. Üstelik Şaman gülümsediğinde insanları korkutan herhangi bir korku duygusu da yoktu.

Shao Xuan'ın beklediğinin aksine Şaman cana yakın ve konuşması kolay görünüyordu.

Shao Xuan ne hissederse hissetsin, dışarıdan çekingen bir gülümseme sergiledi ve sanki kabilesinden ilk kez ayrılıyormuş gibi davranıyordu.

Shao Xuan'ı buraya getiren Fu Shi de olanları onlara bildirmek için çağrıldı.

Shao Xuan, Fu Shi'nin net olmadığı kısımlara ışık tutacaktı.

Shao Xuan'ın yirmi gün boyunca nehirde kaldığını duyduktan sonra şefin ve Şamanın yüz ifadeleri değişti.

“Nehirde yirmi günden fazla nasıl kaldın?” Şaman sordu.

“Tekne kullanarak, kürek çekerek ve Chacha kullanarak.” Shao Xuan onlara nehirdeki deneyimlerinden bazılarını, karşılaştığı tehlikeli tehlikeler de dahil olmak üzere anlattı, ancak yelkenlerin ve Chacha'nın onu sürüklediğinden kasıtlı olarak bahsetmedi.

Shao Xuan hikayesini anlatırken Fan Mu ve Şamanın ifadeleri yavaş yavaş yumuşadı. Belli ki nehir hakkında biraz bilgileri vardı ve Shao Xuan'ın onlara yalan söylemediğini biliyorlardı. Dahası, onların bakış açısına göre Shao Xuan pek çok tehlikeli durumla karşı karşıya kaldıktan sonra gerçekten de çok uzaklardan gelmiş olmalı. Ancak Chacha'nın katkıları az değildi. Chacha gibi kendilerini çekebilecek bir kuşları olsaydı onlar da ne yapabilirdi?

"Bizim ahşap teknelerimiz suya girince batıyorlar. Sizinki neden batmadı?" Fan Mu dikkatle sordu.

"Kullandığınız odun ağır mı? Bizim kabilemizde bir parça odunu suya attığımız anda, hızla nehir tarafından sürüklenip gider." Shao Xuan'ı yanıtladı.

"Kabilenin değerli balıkları var!" Fu Shi gururla bağırdı.

Kıyıya yakın yerlerde çok sayıda timsah olduğundan başka canlılar da yoktu. Ve böylece ahşabı suyun üzerine koymak, ahşabı yiyip aşağı çekecek çok fazla böcek olmadığından batmasına neden olmuyordu.

"Peki bunu nasıl yaptın?" Fan Mu sordu.

"Yağmur mevsiminin ardından odun yiyen böcekler nehirden kaybolarak nehrin içinden geçmemizi sağlıyor. Böcekler ancak su seviyesi yükseldiğinde geri geliyor." Shao Xuan'ı açıkladı.

“Yani öyle mi oldu?!”

Shao Xuan'ın sözleri odadaki insanları şok etmişti.

"Bu, kabilemin şamanının getirmemi söylediği şey." Shao Xuan, kabilenin sembolünü tasvir eden taşı çıkardı ve şamana teslim etti.

Şamanın çizdiği totem deseni oldukça özeldi ve kendisi de bir şaman olarak totemin gücünü ve ifade etmek istediği duyguları hissedebiliyordu. Taş, iyi niyet ve misafirperverlik niyetlerini beraberinde getirdi.

“Chacha'da da bir tane var.” Shao Xuan ıslık çalarak kapıya doğru yürüdü.

Doğal olarak şefin evi diğer insanlarınkinden çok daha genişti ve daha iyi bir yapıya sahipti.

Chacha kapının dışına indi.

Davulcu kabilesinin Şamanı, Chacha'nın bacağındaki desenlere dikkatlice baktı ve bunun da Şamanın kutsamasını aldığını doğruladı. Bir yaratığın bunu alması, ona ne kadar değer verdiğini gösteriyordu ve bunun taklit edilmesi neredeyse imkansızdı.

Elini Chacha'dan uzaklaştıran şaman, Fan Mu'ya başını salladı.

Gözleri hâlâ soğuk olmasına rağmen şef biraz rahatladı.
After talking for a while, the shaman and Fan Mu’s suspicion towards Shao Xuan had significantly decreased. Although they hadn’t heard of the Flaming Horns tribe, after their talk, they expressed sincere goodwill towards him.

Hearing that Shao Xuan was the first person to leave his tribe, the Shaman recommended that he stay for a while.

“After the Water Moon festival, some people will leave to go and trade with other tribes. You can accompany them.” Şaman dedi.

The people around wanted to say something, but with a raise of his hand, the shaman stopped them.

“It’s decided then. Fu Shi, let Shao Xuan live in your house temporarily.” Şef dedi.

When the chief said something, other people didn’t dare talk back. Only Shao Xuan’s eyes still carried a bit of vigilance.

"Peki." Fu Shi kabul etti.

Fu Shi brought Shao Xuan to his home after leaving the chief’s house.

Generally, outsiders were cared for by the people who brought them into the tribe. Furthermore, Shao Xuan had saved Chen Jia’s life, so Fu Shi had to take even better care of him.

As the sky gradually turned dark, the air turned humid from all the evaporated water during the day.

The two moons in the sky made sure that the tribe wasn’t in total darkness. As the moons grew rounder and rounder, they showed the passing of the hours. In the lightened night, Shao Xuan was still able to see the flora and fauna surrounding him.

Fu Shi’s house was built next to a pool of water, and when Shao Xuan entered, a woman was waiting for them. O, Fu Shi'nin karısı Ping'di.

Ping'in yanında itaatkar Chen Jia duruyordu. His face was swollen, evidently from getting beaten.

Ping was extremely hospitable and her laughter put people at ease. Her two eyes were like Fu Shi and Chen Jia’s, a tan color.

“Shao Xuan, is it? Thank you for saving Chen Jia.”

After she finished talking, Ping took out a pile of things from outside the house. Everyone had yet to have dinner, since they had to wait for Fu Shi and Shao Xuan. And since they had come back, Ping started to prepare a huge meal.

Within a moment, a deer’s leg appeared in front of him. Although roasted, it wasn’t cooked thoroughly, with blood still visible.

Shao Xuan etrafındaki insanlara baktı. Üç kişilik aile değişime uğradı. Their mouths were wide open, doubling in size, and they were tearing at the meat. With each bite, blood spilled out splashing everywhere.

Shao Xuan'ın dili tutulmuştu.